|
Historia Pucharu Polski
w Szczebrzeszynie
Rok 1983
W tegorocznym wojewódzkim finale PP w
Zamościu Roztocze po remisie z Unia 1:1,
wyeliminowało ją w rzutach karnych 4:2.W I
rundzie szczebla centralnego pokonało w
Kielcach rezerwy Korony 2-1 i znalazło się
wśród 32 drużyn,które miały grać z
II-ligowcami. Do Szczebrzeszyna przyjechała
Resovia. W 5-tysięcznym Szczebrzeszynie na
stadion przyszło 5 tys.widzów. Było to
największe wydarzenie w dziejach piłkarstwa
tego miasteczka. Nie doszło do sensacji, ale
mecz do połowy był emocjonujący. Po zmianie
stron Resovia panowała już niepodzielnie i
wygrała 3-0. Do najlepszych zawodników
Roztocza należeli wówczas: Bielec, Wróbel,
Sekrecki, Szczurek. Latem Roztocze wygrało
też z juniorami Szombierek 3:2 i Hetmanem II
4-1
Rok 1987
Sensacyjnie zakończył się wojewódzki Puchar
Polski Hetman po zwycięstwie nad Granicą
spotkał się z Roztoczem (wyeliminował
Tomasovię). Na boisku w Biłgoraju Roztocze
wygrało zdecydowanie 4-0 i zakwalifikowało
sie jak przed dwoma laty do rozgrywek
centralnych. Do Szczebrzeszyna przyjechała
Lublinianka i podczas zimna i padającego
deszczu pokonuje Roztocze 5-1.
Nasza drużyna wystąpiła składzie: Popielec,
Wróbel, Pupiec, Szeptuch, Sekrecki, Biurko,
Brzuś, Łaszkiewicz, Grela (Jankowski),
Szymczak, Wajstuch. Tego roku piłkarze
Roztocza część swoich meczów rozgrywali na
boisku w Brodach Małych (remont płyty)
źródło: Zamojszczyzna miedzy bramkami
Rok 2001
Finał zamojskiego Pucharu Polski na szczeblu
okręgu zamojskiego odbył się w
Szczebrzeszynie. W wielkim finale spotkały
się drużyny Roztocza A- Klasa oraz Tomasovi
Tomaszów Lub. IV liga. Zespól z Tomaszowa
okazał się zbyt wymagającym rywalem dla
ambitnie grających piłkarzy Roztocza. Klub
ze Szczebrzeszyna pogrążył jego wychowanek
grający w drużynie czwartoligowca Daniel
Koczon. Mecz zakończył się rezultatem 1:5.
skład: Sokolowski,Derkacz, Litwinczuk,
Pawlak, Duda T.,Duda M., Łosiewicz R.,
Łosiewicz P., Szymczak, Baranowski,
Kostrubiec, Rugała, Hasiec, Bednarz, Waga
R., Waga P., Nizio.
PUCHAR POLSKI / Historia
Co
jest ważniejsze, mistrzostwo czy puchar? To pytanie
pozostawmy Anglikom, na Wyspach bowiem krajowy puchar ma
zupełnie inna rangę i tradycję, w Polsce podobnie jak
w większości kontynentalnej Europy to trofeum numer
dwa, a w historii naszej piłki aż nadto dawano odczuć
różnicę dzielącą zwycięzcę ligi od zdobywcy
pucharu.
Pierwszy finał Pucharu Polski odbył się w roku 1926,
co prawda na rok przed ligą, ale i w chwili, gdy
polskie kluby rozegrały pięć edycji mistrzostw kraju.
Pierwszym triumfatorem była krakowska Wisła. Była
zarazem pierwsza i ostatnia przedwojenna edycja Pucharu
Polski.
Po wojnie aż dwukrotnie następowały przerwy w
rozgrywkach (sezony 1953 oraz 1958-62). Nic nie
zapowiadało takiego stanu rzeczy, bowiem pierwsze
powojenne finały z lat 1951 i 52 były wyjątkowe.
Pierwszy był bodaj najważniejszym w dziejach polskiego
futbolu. W jednym meczu decydowały się bowiem losy
pucharu i... mistrzostwa. Radziecki obyczaj przyznawania
zdobywcy pucharu tytułu mistrza znalazł nad Wisłą
wiernych naśladowców. Wbrew narosłym legendom nikt
nikogo jednak nie oszukiwał, bowiem jeszcze przed
startem ligi wiedziano, że mistrzowski tytuł
niekoniecznie musi przypaść najlepszemu w lidze. Piłkarze
mogli sprawić psikusa działaczom, ale najlepszy
ligowiec (Wisła) nie dał rady Ruchowi Chorzów.
Wygrywając finałową rozgrywkę "Niebiescy"
zdobyli dublet! Finał roku 1952 to pożegnanie z I ligą
Polonii, Czarne Koszule spadając zabrały ze sobą do
II ligi Puchar Polski. W finałowym meczu, który był równocześnie
derbami stolicy Polonia wygrała z Legią 1 do 0. Ta i
kilka innych finałowych porażek nie przeszkodziły
"Wojskowym" w zdominowaniu tych rozgrywek.
Legioniści zdobyli Puchar 12 razy i jedyne czego mogą
zazdrościć to najdłuższej, bo pięcioletniej serii
zwycięstw, która należy do Górnika.
Ostatnie lata to dominacja Amiki Wronki. Nowa siła
polskiego futbolu nie mogąc otworzyć sobie drogi do
europejskich pucharów w lidze skoncentrowała wysiłki
na krajowym pucharze. Najważniejszy jest bodaj ostatni
sukces, PZPN wykorzystują bowiem doświadczenia z
Hiszpanii i Włoch, wprowadził formułę finału mecz i
rewanż. Młoda drużyna z Wronek odniosła ogromny
sukces pokonując w efektownym stylu faworyzowany zespół
Wisły Kraków. Remisowy mecz w Krakowie (2:2) i triumf
Amiki we Wronkach (3:0) oglądały komplety publiczności.
Puchar Polski zdobywa powoli należną mu rangę, a
zwycięzcom daje możliwość konfrontacji z czołowymi
europejskimi zespołami. Dzięki temu Amika grała z
takimi firmami jak Broendby, Atletico Madryt czy Hertha
Berlin. Wspaniała passa Amiki została jednak przerwana
- trzykrotny zdobywca Pucharu Polski został
wyeliminowany przez Płocki Orlen. Niespodzianka? Oczywiście,
bo przecież rozgrywki pucharowe pełne są
niespodzianek i dlatego mimo zmiennych kolei losu wciąż
cieszą się zainteresowaniem kibiców. W tym miejscu
należy przypomnieć o trzecioligowej Lechii Gdańsk, która
wywalczyła Puchar w roku 1983 oraz triumfatorach z II
ligi - Stali Rzeszów (1976) oraz Miedzi Legnica (1992).
Jedną z legend pucharowych rozgrywek są Czarni Żagań,
którzy z dołów ligowych rozgrywek dotarli w 1963 roku
do finału, ulegając najlepszej drużynie tamtych czasów
- Górnikowi Zabrze.
|
